Kroatie , van Pula tot Split
16e FRYSKE TOUR 2005
4-6, KÖLN – PULA, 540 NML
Ook dit jaar vertrekken we vanaf luchthaven Köln-Bonn naar onze bestemming:
Kroatië. Veel goede verhalen van zeilers hebben we de afgelopen jaren gehoord
over dit gebied. En dus is het de hoogste tijd het zelf eens te gaan verkennen.
Wat de boot betreft is er ook nieuws onder de zon; we varen met een Jeanneau
Sun Odyssee 52.2.
De grootste boot voor de Fryske crew tot nu toe. Vanaf Köln vliegen we
naar Reijka, alwaar enkele taxi’s ons naar het zuiden van Istrië
zullen brengen. We pikken de boot namelijk op in Pula voor een one-way met als
eindbestemming Split. De luchthaven lijkt bij aankomst echter niet dichtbij
Reijka te liggen maar op het (schier)eiland Krk, zodat het nog een uur rijden
is naar Reijka. Aangekomen in Pula ligt de boot in de jachthaven dicht in het
centrum met prachtig zicht op het romeinse amfitheater.
Al meteen blijkt het item dit jaar een schot in de roos; nagenoeg iedereen in
de jachthaven loopt rond in een badjas. Na een diner in een restaurant in één
van de kleine straatjes achter de jachthaven en een cadeau voor de jarige Juul,
brengen we de zaterdagnacht door in bar/disco Monte Serpente. Een fantastische
club waar we tot het einde blijven, al gaat bij een enkeling de nachtkaars al
wat eerder uit (lees: onze goede Peer). Beetje dollen als jonge honden met de
Kroatische schonen hoort er ook bij, al maken we natuurlijk weer helemaal niks
klaar.
5-6, PULA – MALI LOŠINJ, 48 NML
Zoals gebruikelijk zorgen we voor aanvang van de eerste etappe dat de voorraadkast
goed is gevuld, je weet per slot maar nooit waar je strandt. Gelukkig is het
eten en drinken al de vorige dag ingeslagen en besparen we onze Peer een brakke
tocht. Echter een brakke tocht wordt het toch als de Bora zich van zijn goede
kant laat zien. Windkracht 7 met geregelde stoten 8 zorgt voor gemiddeld zo’n
35 knopen halve wind. De 4 tot 5 meter hoge golven slaan over het dek en met
meer geluk dan wijsheid weten we de dinghy binnen boord te houden. Alex is in
zijn element, al kan dat niet van iedereen worden gezegd; Biet, Klaas en Harald
hebben een teiltje nodig om overeind te blijven. Na een flink aantal uren heftig
varen, bereiken we de haven van Mali Lošinj. De haven is klein en de faciliteiten
zijn minimaal; douchen kan alleen door van privévoorzieningen gebruik
te maken.
Op een zondagavond is hier niet veel loos. Men slentert wat door de straten
en tegen een uur of elf is het kleine stadje verlaten. We vinden een restaurant
van matige kwaliteit wat achteraf in een zijstraat. Op zoek naar een bar komen
we terecht in Zanzibar, een klein café met veel houtsnijwerk. We drinken
hier nog enkele pinten, maar zijn al snel de enige gasten.
6-6, MALI LOŠINJE – ZADAR, 45 NML
We verlaten die ochtend van Mali Lošinj met veel regen en weinig wind.
Nadat de regen heeft plaatsgemaakt voor een licht zonnetje, koersen we aan de
wind richting Zadar. Van zeilen is weinig sprake en we vermaken ons met een
“pet-over-boord”-actie. De bemanning moet per slot van rekening
voorbereid zijn voor als het weer gaat spoken. De jachthaven van Zadar ligt
aan de andere kant van het oude centrum. We kletsen
en drinken eerst wat in de kuip. Om niet een heel stuk langs het water heen
en terug te moeten lopen alvorens het centrum te bereiken, pakken we de roeiboot.
Een waarschijnlijke gemeenteambtenaar roeit al staand toeristen en anderen van
de ene naar de andere kant voor een paar Kroatische stuivers. Ook in Zadar is
niet gemakkelijk een restaurant te vinden op de maandagavond. We dineren uiteindelijk
op een terras van een restaurant aan zee. Even verder aan de zeepromenade is
een fraai waterorgel geplaatst; uit meerdere gaten in de promenade zijn allerlei
geluiden te horen. Het nachtleven in Zadar lijkt gestorven en het enige wat
ons op terugweg rest is het casino bij de jachthaven. We maken ons voor de verandering
maar eens op voor black-jack en roulette en laten ons meesleuren in de nacht.
7-6, ZADAR – ŠIBENIK, 42 NML
Deze ochtend vertrekken we vroeg zonder een echte speciale reden. Waarschijnlijk
had onze kapitein Feldie er zin an. We varen tussen de vele eilanden door met
gemiddeld zo’n 8 à 9 knopen. Op het eiland Murtur maken we een
tussenstop om wat te zwemmen en een middagbiertje te nuttigen aan het strand.
De zee is verder vlak en de wind prima tot dat we Šibenik bereiken. Eenmaal
aangemeerd aan de boulevard steekt de Bora op in de inham van Šibenik.
Alle boten liggen op zijn Grieks aangemeerd en moeten dwars worden verlegd vanwege
de golfslag. Zoals in zoveel plaatsjes in Kroatië, is het doordeweeks zelfs
in het hoogseizoen niet eenvoudig een restaurant te vinden. We komen uiteindelijk
terecht in de Highlander Pub, een echte afrader. De halve menukaart is niet
voorradig en wat er is is niet te eten. Na het eten lopen we wat rond in deze
fraaie stad. Dat geldt trouwens voor alle Kroatische plaatsjes; de één
is nog mooier dan de ander. Fraaie oude centra met smalle straatjes en veel
historische gebouwen. We borrelen wat in een semi-club aan het water en drinken
nog een biertje in een aardig barretje in een steegje wat hoger gelegen.
8-6, ŠIBENIK – PRIMOŠTEN, 30 NML
We beginnen ’s ochtends met een trip naar de Krka-watervallen. Daarvoor
moeten we landinwaarts de rivier bij Šibenik op varen naar Skradin.
We laten ons verwennen door wat wijn en kaas alvorens we met een bootje naar
de watervallen worden gebracht. Te voet kun je om deze prachtige watervallen
heen lopen en krijg je zo een fantastisch uitzicht
Nadat we weer zijn afgezet in Skradin, gooien we de trossen los en zetten koers
naar Primošten. We borrelen en eten tortellini bij 11.2 knopen op de klok
en bereiken veel sneller dan verwacht Primošten. Het water is vlak en we
hebben aflandige wind. Het rif wordt eruit gehaald en onder vol zeil blaffen
we achter langs Primošten binnen. Alwaar Feldie een hechte band opbouwt
met de havenmeester, die ons sommeert de boot toch echt aan de kop van de pier
te leggen. Tot onze verbazing komt even later zelfs nog een Hongaarse boot naast
ons liggen. We drinken wat whiskey en Hongaarse wijn uit Eger met ons buren.
Maar tot onze verbazing verlaten de Hongaren even later na zonsondergang de
haven richting Šibenik met nota bene een defecte elektrische installatie;
voor sommigen is niets spannend genoeg. In de haven van het prachtige op een
schiereiland liggende Primošten vinden we een uitstekend restaurant. Na
genoten te hebben van een prima maaltijd en charmante bediening van de mooie
dochter des huizes, drinken we wat in de bar Motel Primo. De bar ligt wat buiten
het oude centrum en dus moeten we flink stuk lopen voor wat vertier.
9-6, PRIMOŠTEN – TROGIR, 25 NML
We genieten van een ontbijt op het terras aan de haven. Primošten is een
leuk stadje gebleken met prima faciliteiten in de haven. Een aanrader voor iedereen
die in Kroatïe gaat zeilen. Trogir staat vandaag als bestemming op het
programma voor wat de kortste etappe gaat worden. Het wegvaren die ochtend gaat
niet helemaal soepel. Geert-Jan test subtiel de sterkte van het roer en met
de hulp van de havenmeester en assistent met dinghy maken we ons los van de
pier. De onderwaterinspectie van Biet en Willem brengt een paar krasjes aan
het licht, die ons later echter een fikse rekening zullen opleveren. Vandaag
hebben we een onrustige dag met veel windvlagen. We zigzaggen tussen de eilanden
door alvorens Trogir, een oud vestigingstadje, te bereiken. In de kleine steegjes
van het oude centrum hebben we de keuze uit verscheidene goede restaurants.
We kiezen voor Alba, waar we een goed diner krijgen voorgeschoteld op het dakterras.
De clubs Monaco en Diamond zijn helaas dicht en we worden geronseld voor een
biertje bij Pasha. Dat valt tegen en dus is het eindelijk tijd voor aloude dobbelen
op de boot.
10-6, TROGIR – SPLIT, 34 NML
Naast het zeilen, hebben we vandaag een dagactiviteit: raften. We varen van
Trogir zuidelijk naar Omiš, waar Dalmatia Rafting ons zal oppikken voor
een paar uurtjes raften op de rivier Cetina.
Het is een echte topactiviteit en het geheel is uitstekend georganiseerd door
de mannen van Dalmatia Rafting (en de org.cie 2005, natuurlijk (red.)) We varen
ook de spelonk door waar de bekendste scene (duik vanaf een rots) uit de film
Winnetou is opgenomen. Terug in Omiš pikken we nog een restaurantje in
het centrum en zetten daarna koers richting Split. Hoewel we ’s ochtends
nog even hebben kunnen zeilen, is de wind ’s middags geheel verdwenen
en motoren we helemaal naar Split. Nu we een aantal betrekkelijk rustige avondjes
hebben gehad, verwachten we de schade in Split ruimschoots in te halen. De vrijdagavond
is inderdaad een hele goede avond. Na het diner belanden we in verschillende
café’s en eindigen uiteindelijk in een club dicht bij het voetbalstadion
van Hadjuk Split. Dit is een schot in de roos. Met een goeie live-band, echte
kroatische disco, vele lokale schonen en exotische drankjes komt de bemanning
pas echt los. Tot het krieken van de dag zijn we niet meer van de dansvloer
af te slaan. Een topper op de Balkan!
11-6, SPLIT – KÖLN, 760 NML
Enigszins brak, leveren we die ochtend de boot weer in en vliegen ‘s middag
weer terug naar Duitsland. Geheel volgens schema landen we op de luchthaven
Köln-Bonn en daarna gaat iedereen met de wagen zijn eigen weg huiswaarts.
Kroatië is inderdaad een topzeilbestemming gebleken, daar komt de Fryske
Tour zeker weer terug!